
Yaş 30 üç onlukta olduk...
Çok değil daha yeni mezun oldum liseden,sabırsızlıkla 18 olmayı bekliyordum .Üniversiteye hazırlıklar,arkadaşlarla çalışıyoruz ayağına sabahlara kadar kıkırdamamız :) İlk heyecanlar....
Şimdi arkama bakıyorum da 12 sene geçmiş bile o yaşadıklarımın üstünden. Hep hayaller kurardık ben 20 yaşında 30 yaşında olunca hala birlikte olacağız eşlerimiz çocuklarımız hep birlikte ayrılmayacağız diye.... Şimdi sadece hayallerimizde kaldı onlar. ...Sabırsızlıkla beklerdik doğum günlerimizi hediyeler planlanırdı kafamızda ozamanki kısıtlı imkanlarımızla aldığımız ufak hediyeler bile nekadar mutlu ediyordu bizleri.
Ne hissediyorsun diye sorsalar büyük bir acı var yüreğimde ,yorgunluk var. Ha 30 olmuşum ha 40 bir anlamı yok artık benim için . Bir hafta içinde üst üste yaşadığım 3 acı zaten yeterli geldi bana Dayıcım,eniştem ve Ececik mekanınız cennet olsun sizleri çok seviyorum....
daha vakit var diye yazmadığımız
şiirlerdi kaldılar
yüzümüzden gelip geçti
ilk gençliğin fener alayları
yeniyetme arkadaş çetesi dağıldı artık
büyümenin konaklama yerlerinde
nice ihanete uğradık ayrıldı yollar
ömrümüzü koyduğumuz şeylerdi ki
dört yöne dağıldılar daha vakit var diye
dönüp de bir gün kaldığımız yerden,
hepsini birden yaşarız sandık
oysa emanetmiş bizim sandıklarımız
içlerinde kilitli kalmış onca şeyle günü geldi
aldılar nasıl kullanılacağı bilinmeyen anlardı
sonuna dek yaşamaktan korkup da kaçtığımız yerini
ve anlamını bulmayı beklerken çürüdü gitti
içimizde saklı duygularımız şimdi
yabancı bakışlara bir şey söylemeyen
karalama defterleri,bulanık anılar rüzgara,
ateşe,suya yazılmış gençliğin solgun güncesi
biz ne zaman büyüdük onlar ne zaman
yetim kaldılar tutulan güneşlerin altında
yollar geçildi dönüş yok artık
o duyarlığa yaşarken ve yazarken
yarım kalmış şiirler yarım kaldılar MURATHAN MUNGAN


Hiç yorum yok:
Yorum Gönder