Lilypie Fifth Birthday tickers Lilypie Maternity tickers

8 Temmuz 2009 Çarşamba

Kaybetme korkusu



Bir hevesle Cuma günü iş çıkışı Bolu'ya yola çıktık .Maksat hepbirlikte güzel bir hafta sonu geçirmekti. Saat 10 civarı Bolu da evdeydik kayınvaldemler karşıladı bizi sohbet muhabbet derken yorgunluk iyice çöktü hepimize uyumak için odalarımıza çekildik hepimiz. Havanın temizliğindenmidir nedir sabah erkenden uyandık güzelce kahvaltımızı yaptık balkonda mis gibi çam kokusu eşliğinde ... Akşam üstü için plan yapıldı ıhlamur toplamaya gidecektik. Annemler ,kayınvaldemler namazlarını kıldılar hepimiz hazırlandık çıktık dışarı. Çağan daha yolun başında anne kaka yaptım dedi rahatsız olmuş ,eve döndük diğerleri devam etti yollarına. Çağan'ın altını değiştirdim evden çıkmam ile ormanın içinden çığlıklar duydum koşmaya çalışıyorum seninle koşabilmek mümkün değil....Babamın koşarak ve ağlayarak geldiğini gördüm ne oldu dedim Onur ağaçtan düştü diyebildi sadece kalp krizi geçiriyor sandım babamı öyle görünce, elim ayağım boşaldı nereye koşacağımı şaşırdım bir tarafta babam fena diğer tarafta eşim ki henüz görememiştim yukarı çıkarken kayınvaldem su buz getirin diye bağırdı tekrar eve koştuk babamla ,bu arada babamın da elini yüzünü yıkadım kendi kendimi telkin etmeye çalışıyordum Filiz sen sakin olmalısın diye , koştuk suyu götürmeye bu sefer arabayı getir dediler ,koşarak eve gittim anahtarı arıyorum bulamıyordum bir türlü ,neyse sonunda buldum koştum bu seferde her zaman çalıştırdığım arabayı çalıştıramadım .... eşimin abisi koşarak geldi Filiz yollar virajlı sen paniklisin ben kullanayım dedi indim koşarak bir yandan da babamın kolundan tutarak onurun yanına gitmeye çalışıyorum ufacık bir yokuş ama çıkamadım ayaklarım kesildi resmen anneme seslendim kolumdan tuttu çekti beni yanına anca öyle gidebildim eşimin. Yukarı çıkarmışlar başından aşşağıya su dökük hemen bilinci yerinde değildi ,tşörtünü kaldırdım sol tarafı mosmor gözüküyordu iç kanamadan korktum apar topar arabaya koyduk hemen hastaneye ... O yol bitmek bilmedi bilinci yerinde değil ızdırabı fazla ben ağlıyorum bir yandan buz koyuyorum morluklarına bayılacak gibi oluyor yüzünü yıkıyorum uyutmamaya çalışıyorum Allahım çok zor dakikalardı benim için kucağımda eşim yarı baygın halde ......

Hastanede röntgenleri çekildi müdahalesi yapıldı Allaha şükür korkulacak birşey yoktu ama tabi ağrısı ızdırabı büyüktü eziklerden kaynaklanan kolay değil 6-7 mt aşağıya düştü.Hepimiz büyük bir korku atlattık ne hayallerle gittiğimiz hafta sonu tatilinde nasıl döndük yine verilmiş sadakamız varmış diyoruz Allaha şükür önemli bir sorun olmadı .

Üstümdeki şoku daha yeni atabiliyorum. Orda sakin görünmeye çalıştım birde sanırım düştüğü anı görmediğim için diğerlerine göre daha sakin davrandım ,annemi babamı yatıştırmak kolay olmadı çünkü. Allahım sana şükürler olsun eşime birşey olmadı...

Hiç yorum yok: